Iris versus de wereld

Description

Gedachten van een klein meisje in deze grote wereld.. =)


«  January 2012  »
MonTueWedThuFriSatSun
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 

Mijn Links

* Home
* Mijn Profiel
* Weblog Archief
* Vrienden

The choice is yours..

Al vanaf het moment dat we op de wereld kwamen werden we steeds weer geconfronteerd met keuzes maken.. Op school maakten we keuzes in vriendschappen, daarnaast maakten we keuzes wat onze voorkeur had, hobbys werden, waar onze interesses lagen en uiteindelijk wat we met ons leven wilden en willen bereiken..
Vaak staan we stil bij de grote keuzes die we moeten maken en maken we de kleine keuzes inmiddels al onbewust. Sommige keuzes kunnen ons dagen, weken of maandenlang bezig houden, anderen zijn we in een flits weer vergeten. We zijn mensen en we maken graag de goede keuze, maar van een foute keuze kun je leren. The choice is yours....

We proberen onze keuzes zelf te maken, maar laten ons beïnvloeden door de mensen om ons heen en wellicht ook de maatschappij. Een enkeling hecht geen waarde aan de mening van een ander en trekt zijn eigen plan en maakt zijn eigen keuze. Is het niet veel fijner als we een handje geholpen worden bij het maken van een belangrijke keuze? Uiteindelijk hoor je jezelf te kennen, maar kennen je familieleden en je vrienden je ook en zij kunnen een keuze makkelijker maken. Of moeilijker, omdat je een bepaalde relatie hebt en die in de weg zit, omdat iedereen zijn eigen waarden en normen heeft, omdat iedereen zijn eigen bril draagt in deze wereld en omdat iedereen een eigen interpretatie kent.

Als ik nadenk over mijn eigen keuzes, die ik tot nu toe heb gemaakt, zijn er een aantal heel belangrijk geweest, die mij hebben gemaakt tot wie ik nu ben. Bij de belangrijkste keuzes heb ik altijd hulp gehad, om het vanuit verschillende perspectieven te bekijken en werd mij altijg geadviseerd dat ik een keuze moest maken, waarin mijn verstand en gevoel samen in balans lagen met elkaar. Als er iets een grote uitdaging is, is dat het wel, mijn gevoel en verstand zijn het lang niet altijd met elkaar eens.
Of het altijd de juiste keuze was, who will tell. Van foute keuzes leer je de juiste keuzes te maken toch? De keuzes die ik uiteindelijk heb gemaakt, hebben ervoor gezorgd dat ik niet stil bleef staan en dat ik vooruit ging. Ik had ze niet anders willen maken en ook niet alleen. Ik ben van mening dat je samen meer kunt bereiken dan alleen, dus met een steuntje in de rug maak ik graag de juiste keuzes..

Op dit moment sta ik even niet voor een belangrijke grote keuze, maar houden ook die kleine keuzemomentjes me af en toe wel bezig. Wellicht na mijn studie, valt de keuze dan op verhuizen naar het Westen of Maastricht? En uiteindelijk op Toscane in Italië? Wie weet, time will tell, tegen die tijd kun je de telefoon, deurbel en email in de gaten houden, want wie weet heb ik je nog nodig bij het maken van mijn keuze ;)

Geschreven: 2:27, 7/1/2011
Reacties (3) | Reageer | Link

Een Iris jaar...

Eind 2009 mocht iedereen het weten, 2010 zou mijn jaar worden! En dat werd het ook!
2010 was het jaar van de vriendschap, het lerares zijn, ontelbare uitjes naar Groningen, nog meer schoenen, verliefdheid en familie! Het was mijn jaar en dat van vele anderen en met een hele grote glimlach kijk ik terug!

De pabo en Iris;
Het jaar vloog voorbij! Ik zit alweer bijna op de helft van mijn opleiding, heb de stage in groep 7/8 overleefd en sta nog altijd bekend als de vrolijke noot van de klas.
Vooral mijn klasgenoot en ook vriendinnetje Linda zorgde ervoor dat we elke ochtend brak, vrolijk, moe, uitgeslapen, te enthousiast, melig of vervelend naar school toe gingen, maar we gingen! Samen in de auto langs de flitspalen, wachtend voor de brug, langs de AH, in de file, kijkend naar mooie mannen, parkeren voor geld om minder ver te hoeven lopen en altijd druk kletsend!

Vrienden en Iris;
Vriendschappen die niet voor de hand lagen bloeiden op en bleven stand houden. Vrienden overal in Nederland, sommigen ver weg, maar toch ook dichtbij. Anderen dichtbij, maar juist verweg. Een verloren vriendschap vond ik weer terug, zo zie je maar weer vriendschap vergaat niet zomaar! Veel borrelavondjes, films en kletsen.

Familie en Iris;
De verloren zus bleef in 2010 verloren, maar de hervonden broers bleven hervonden! De familiefeestjes voelden weer compleet met mijn twee broers en elke keer weer toverde dat een glimlach op mijn gezicht. Mijn zus in Assen werd verliefd en dat bracht een nieuwe aanwinst in de familie, begin volgend jaar gaan ze op zoek naar een huis. (2010 was dus niet alleen mijn jaar ;) hah) Weer een vrolijke zus erbij! Mijn tante (uit Marokko) werd verliefd op een man die al jaren in haar leven ergens bleek te zijn en nu hebben ze elkaar gevonden! Je begrijpt het kerstdiner was extra gezellig met al die mannen!
Mijn zusje thuis en zus in Leeuwarden waren niet alleen mijn zusjes, maar ook mijn beste vriendinnen. En de vakantie naar Turkije bleek the best vakantie ever te zijn! Geen vooroordelen meer over Turken, Jil.
Niet te vergeten mijn ouders, bij wie ik toch nog steeds woon, alhoewel dat in eerste instantie tijdelijk zou zijn en die er nog steeds elke dag voor me zijn!

Verliefdheid en Iris;
Tsja en in 2010 werd ik voor het eerst ook weer min of meer verliefd. Maar liefst twee keer. Op een meester die zijn opleiding maar niet kan afronden en graag bootjes kijkt en op een charmante politieman met een mooie glimlach, die te ver weg woonde. Maar achteraf gaat het er niet om dat de verliefdheid niet omsloeg in meer, het gaat erom dat ik weer verliefd durfde en wilde zijn! En dat ik weer meer hele leuke mensen leerde kennen en hele mooie herinneringen heb aan die bijzondere personen.

Gewoon Iris;
Oke ik was meer tuttebel dan alle voorgaande jaren en ijdel en alles, maar dat is en blijft Iris.. Ik ben nou eenmaal gek op sieraden, kleding, schoenen en mooie ditjes en datjes.. Ik had in 2010 elke week wel een andere kleur nagellak op.. Ik heb echt allerlei nieuwe draaien en technieken geleerd in de salsa, bachatta en merengue en dans tegenwoordig niet alleen met mijn Klaas, maar ook met een andere Klaas..
Politiek staat nog steeds op een laag pitje en heeft voorlopig geen prioriteit, oppassen op de tweeling deed ik met veel plezier die meiden doen me zo denken aan mezelf als klein meisje, knutselen en tutten..
En de schoenenwinkel blijft mijn bijbaantje, want schoenen en ik das is een hoofdstuk apart..


Allemaal kleine en grote dingen die al met al maakten dat 2010 voor mij een super geslaagd jaar was!
De nieuwe herinneringen en ervaringen sla ik op en neem ik mee naar volgend jaar..
Stiekem hoop ik dat ook 2011 mijn en jullie jaar wordt...



Geschreven: 2:22, 12/29/2010
Reacties (0) | Reageer | Link

Identiteitscrisis....

'Dankjewel meisje' klonk het ineens. Meisje? Ik ben 22, houdt dat dan in dat ik nog onder de categorie meisjes val? Ik vind mezelf geen klein meisje meer. Een meisje ben je als je een ijsco in je hand hebt, een snoezig jurkje aan hebt en twee staartjes in je haar hebt die duidelijk door je moeder zijn gemaakt.
Ik schrijf geen liefdesbriefjes meer naar jongens en giechel niet meer om woorden als seks of naakt. Ik verbreek geen vriendschappen meer, omdat een vriendin met kinderen omgaat die ik niet lief vind en draag geen tien verschillende kleuren nagellak meer op mijn vingers.  

'Is uw man misschien ook thuis mevrouw?' klonk het aan de andere kant  van de telefoon. Mijn man? Mijn vader bedoel je! En ik als 22 jarige ben toch nog geen mevrouw? Ik ben nog niet over de 40 of 50, heb geen hele lage stem die doet vermoeden dat ik een mevrouw ben, zie er veel te schattig uit voor een mevrouw en heb nog heel wat wijsheid te gaan om te status van mevrouw te bereiken. Niemand hoeft nog mijn boodschappen of klusjes voor me te doen en mijn heupen bewegen nog flexibel genoeg.

'Jullie dochter wordt al een mooie jonge vrouw' Kijk dat mooie is altijd leuk om te horen, maar vrouw. Ik zie mezelf ook nog niet als vrouw. Een vrouw ben je na je 30ste of als je een man hebt en dan ben je als je getrouwd bent officieel zijn vrouw. Een vrouw is veel verantwoordelijker, alhoewel ik best verantwoordelijk kan zijn. Een vrouw heeft een kinderwens of carrierewens en ik ben nog in de fase van het studeren en onnodig veel geld uitgeven aan kleding en schoenen. Een vrouw is niet het woord dat ik van toepassing vind op mezelf, voorlopig nog even niet.'Ja kind, vroeger hadden wij al die luxe dingen niet..' Kind? Bij het woord kind denk ik aan een mensje van 4 t/m 12 jaar, daarna word je een puber wat rond de 14 en 16 jaar veel leuker in de oren klinkt. Maar ik, een kind? Een kind van mijn ouders, dat ben ik en zal ik altijd blijven. Maar noem me maar geen kind, want daar word ik niet echt vrolijk van. Ik huppel niet meer ongegeneerd door de plassen en sleur mijn moeder niet meer mee naar de schommel in de buurt. Ik loop niet meer rond met een zak knikkers en spaar geen funky beans meer. Ik speel niet meer met Barbies en op mijn bed liggen geen tientallen knuffels meer die het slapen minder eng moeten maken. Het nachtlampje brandt soms snachts nog wel, maar dat is puur om motten te verjagen.

'Kan ik u ergens mee helpen, jongedame?' Ja dit komt al meer in de buurt. Ik ben nog jong, want zeg nou zelf 22 dat zou pas een vierde of vijfde deel van mijn leven moeten zijn. Ik ben wel een beetje een dame, ik loop er graag netjes bij, kijk elke ochtend te lang in de spiegel, heb zoveel schoenen dat ik geen keuze meer kan maken, ben de ene dag heel verantwoordelijk en de andere dag laat ik me soms een beetje gaan, heb nog een oppasbaantje gewoon omdat ik dat leuk vind om te doen, vind het nog leuk om naar discotheken te gaan en daar de hele avond te dansen en heb soms wel hele flauwe grappen die een vrouw, mevrouw of dame niet snel meer zal maken...

Met jongedame kan ik genoegen nemen, maar toch ben ik er nog niet zeker van en blijf ik maar gewoon naast dame, mevrouw, kind, meisje en vrouw, Iris Kloosterman ;)



Geschreven: 2:50, 9/17/2010
Reacties (0) | Reageer | Link

Bye bye sweet summer...

Na een heerlijke vakantie in het zonnige Alanya, waar elke dag een feestje is en je je geen enkele seconde hoeft te vervelen.. Na twee weken cocktails, lieve mensen, uit eten, uitgaan, elke dag zwemmen, een nieuw land verkennen en kennis maken met een totaal andere cultuur ben je weer in Nederland....

Dag zon, dag zee, dag hitte..
We zijn weer terug in de Nederlandse realiteit, welke Nederlands weer met zich meebrengt. De zon hier doet haar best om er af en toe door te komen, maar wolken en een drup overheersen. De realiteit komt weer te voorschijn en drukt je meteen met je neus op de feiten. Verplichtingen zijn weer de orde van de dag en er zijn weer allerlei mensen die dingen van je verwachten. Welkom in het altijd drukke Nederland. Het duurt weer even voordat alles weer is als voorheen, het moet weer even wennen en je moet je eigen leventje weer even eigen maken. Weer even wennen aan de temperatuur, weer Nederlandse kost eten als verse boontjes uit eigen tuin, weer gewoon water uit de kraan, de zomerjurkjes weer in de kast, schoolboeken weer open, slippertjes weer achter slot en grendel en weer een wekker zetten..

Maar weer thuis zijn brengt ook altijd positieve dingen met zich mee! Je hebt weer een frisse kijk op alles, hebt je familie en vrienden toch stiekem wel een beetje gemist en natuurlijk je eigen bed die toch altijd het lekkerste zal blijven slapen. De supermarkt verkoopt weer mijn vertrouwde producten, de schoenenwinkel waar je werkt heeft ineens een compleet nieuwe collectie waar jij een paar van uit mag zoeken, je hoeft goede tijden slechte tijden niet langer te missen, kunt weer 'gewoon' naar de wc en wordt niet op elke hoek van de straat aangesproken door opdringerige mannen..

Vakantie is heerlijk om even te kunnen ontsnappen aan je dagelijkse leven en even niets te moeten, om volop van je zomer te genieten en ook gegarandeerd zon te hebben. Een uitlaatklep die je weer even energie geeft om er weer een jaartje tegen aan te gaan. Nederland is heerlijk om weer naar terug te komen, maar gelukkig hebben we in elk geval voor dat ene of meermalige relaxtmoment per jaar een Alanya om naartoe te gaan en om even weg te dromen en te genieten....

See ya next year summer..

Geschreven: 3:19, 9/9/2010
Reacties (0) | Reageer | Link

Met zijn 7 miljarden...

Vandaag de dag delen wij met nog  6,999,999,999 ofterwijl 6,9 miljard andere mensen deze planeet. Verdeeld over 7 werelddelen en bijna 200 landen. Vanaf de maan lijkt onze aarde klein, maar voor mij en jou is hij enorm. Het overgrote deel van de wereld zal ik nooit gezien hebben en het overgrote deel van alle mensen zal ik nooit kennen. Elk mens die je leert kennen, is er weer 1 van de 7 miljard. Elk land waar je bent geweest, de stad, de straat, het restaurant is er weer 1 van de velen waar je ooit of nooit zult komen. Van vele oceanen, rivieren en meren zullen wij nooit het koude of warme water aan onze voeten voelen en elke taal zullen wij nooit kunnen spreken.

Best vreemd eigenlijk dat we zo klein zijn in zo'n grote wereld en dat we het al heel druk kunnen hebben met 15 vrienden, familie, school, hobbys en werk, terwijl er nog zoveel meer is! Het blijft voor mij een uitdaging om in een mensenleven allerlei verschillende mensen te leren kennen. Al is het maar om een keer een gesprek met weer 1 van de 7 miljard te hebben gehad of om eens een kopje koffie te drinken met 1 van die 7 miljard. Dan is er toch weer 1 persoon, die hier met jou op deze grote wereld rondloopt en waarover jij nu iets weet!  Als je mijn blogs leest houdt dat in dat ik voor jou 1 van de 7 miljard mensen ben, waarover jij iets te weten bent gekomen! Wat een eer, om daarbij te horen ;)

In de trein een praatje maken met het oude vrouwtje dat tegenover je zit, een dude die je nummer vraagt tijdens het uitgaan, in een onbekende stad de weg vragen aan een voorbijlopende meneer met zijn hond, een stiekeme flirt in de supermarkt die nog geen minuut qua tijd in beslag nam, een jongen met wie je alleen over de telefoon eens contact had maar met wie je over alles kon praten, een meneer die je tegenkomt in een cafe waar je een wijntje mee drinkt en vervolgens later nog eens mee uit eten gaat, een vrouw die in de supermarkt niet bij dat ene dingetje kan en jou vraagt om even te helpen, een meisje die van je wil weten of je haar vriend van haar af wil "pakken", een leraar die een mondeling tentamen bij je afneemt of een jongen waar je eens een date mee had, maar die toch niet de ware bleek te zijn.. Allemaal 1 van die 7 miljard mensen, waar je eens contact mee had op welke manier dan ook en waarover je iets te weten bent gekomen. Allemaal stuk voor stuk bijzonder, wonend met jou op deze wereld, onbekend en toch bekend.
Met al deze mensen had ik even een moment, een moment dat we elkaar opvielen en er sprake was van een bepaalde communicatie..

Als toekomstige juf, leer je heel veel mensen een klein beetje of beter kennen, want elk jaar krijg je een nieuwe klas met 20 tot 30 nieuwe gezichten, nieuwe namen en leer je weer 20 tot 30 van de 7 mijlard bewoners kennen! Dus met mijn mensenkennis, in de zin van mensen leren kennen op deze grote wereld, moet het vast wel goed komen en ook naast mijn opleiding en stages en uiteindelijke baan zal ik altijd blijven openstaan voor de verhalen van weer 1 van die 7 miljard mensen....

Geschreven: 2:25, 5/26/2010
Reacties (0) | Reageer | Link

De schoonheid van ons verschil.

Vandaag was het weer zover, braderie in het "grote welbekende" Buitenpost, waar ik al bijna mijn hele 22 jarige bestaan doorbreng, een waar circus aan mensen. Mijn missie was een ouderwetse houten kralendoos zoeken en de anderen waren op zoek naar hebbedingetjes en nieuwsgierigheden. Mijn dag begon een beetje onzeker voor de spiegel, een typisch Iris begin van de dag om vervolgens te eindigen in zelfverzekerdheid. Op naar de jaarlijkse braderie...

Alle soorten mensen waren er te vinden, dikke mensen, dunne mensen, mooie mensen, onopvallende mensen, kleine mensen, grote mensen, mensen die blijkbaar de mode uit het oog verloren waren, mensen met kinderen, mensen zonder kinderen, mensen met een stralende blik, mensen die er verdrietig uitzagen, mensen die me juist opvielen, mensen met een bril, mensen met kleren waarvan ik het spontaan koud kreeg, mensen die de winter nog in hun hoofd hadden, kale koppen, haar tot aan de billen, mensen die de stempel "tokkie" zouden kunnen krijgen, mensen die stonden te kletsen... Noem het maar op, ze waren er allemaal, zo veel mensen en allemaal verschillend.

We zijn er goed in om te oordelen en mensen op hun uiterlijke kenmerken te veroordelen. We zijn er goed in om mensen in hokjes te stoppen en om mensen een naam te geven, een etiket op iemand te plakken. We zijn er goed in om mensen af te kraken en de zwakheden bij mensen te vinden. Maar vandaag zag ik het heel even anders, ineens viel het me op dat juist die verschillen ons uniek maken en keek ik er met een hele andere blik tegenaan. De schoonheid van ons verschil was daar ineens. Ik keek even met een andere blik naar de mensen om mij heen en ontdekte juist dat "eigenaardigheden" bij mensen helemaal niet raar zijn! Dat maakt dat zij zij zijn, jij jij bent en ik mezelf kan zijn. Mijn kuiltjes in mijn wangen, maken mij Iris net zoals dat die gigantische buik van die ene meneer hem de vertrouwde opa maakt voor zijn kleinkinderen en de vertrouwde man voor zijn vrouw of het meisje met de flaporen juist de vertrouwde grote zus is van haar zusje..
Zou het niet veel aangenamer zijn als we ons in de maatschappij richten op de positieve dingen en mooie dingen aan mensen? Als we de hokjes en etiketten even naast ons neer leggen en gewoon even kijken naar die dingen die ons juist zo uniek maken! We zijn allemaal hetzelfde en toch allemaal zo anders!

Zou het iemand opgevallen zijn dat mijn dag onzeker was begonnen en dat mijn kledingkeuze langer had geduurd dan de dag ervoor? Dat mijn haar vandaag niet zat zoals gisteren? Dat ik er overin had gezeten wat men van mij zou denken vandaag en of die gedachten wel positief zouden zijn?
Waarschijnlijk niemand die het opviel, niemand die opviel dat mijn haar niet zat of dat de sandaaltjes niet passend waren bij de dag van vandaag, waarschijnlijk zagen ze alleen een meisje met een mooie glimlach en een gebruinde huid van de zon waar we gisteren van mochten genieten, die hippe kleren aanhad en het gezellig had met het gezelschap waarin ze verkeerde of dachten te iets heel anders. Whatever, nu maakt het me even helemaal niets uit, want juist al die dingen, maken ook mij de schoonheid van ons verschil..

Geschreven: 5:29, 5/24/2010
Link

Zusje

Ik heb broers, zussen, jong, oud, klein, groot, in Friesland, in Drenthe, getrouwd, vrijgezel, met kinderen, zonder kinderen, met een zwembad, met een jacuzzi..
En ik heb een zusje.. Een zusje met wie ik altijd ruzie had en waarop ik heel snel boos kon worden als ze weer eens ongevraagd een shirtje of oorbellen had "geleend"..
Een zusje met wie ik vaker botsingen had, dan dat we met elkaar konden lachen en die ik soms het licht niet in de ogen gunde..
De slechte oude zusjes tijd.. De tijd dat ik de regels van het zus zijn nog niet had begrepen..

Maar in de loop der jaren is er zoveel anders dan toen..
Vorige week had mijn zusje haar openbaar muziek tentamen, met een grote delegatie zijn we haar wezen bewonderen.. En daar zat ik, de rot zus van vroeger, die niet altijd even lief was tegen haar zusje, nu helemaal trots! Mijn zusje heeft een stem waarmee ze je kippenvel kan bezorgen en het gevoel dat ze in een liedje legt maakt dat je nog meer liedjes van haar wilt horen!
Stiekem wist ik wel dat ze een groot zangtalent is en had ik van te voren bloemetjes geregeld om te geven, maar daarnaast kreeg ze van mij een staande ovatie! Wauw! Dat was mijn zusje die daar op het podium stond en zo mooi kon zingen!

Kleine zusjes worden groot! Nu we beide wat ouder zijn en het leeftijdsverschil op papier nog hetzelfde is, maar tussen de oren kleiner is geworden, zijn we pas echt zussen!
We koken samen, winkelen samen, kijken Goede Tijden Slechte Tijden op uitzendinggemist, "lenen" elkaars shirtjes, vinden we het beide heel gezellig als we een weekend samen thuis zijn, gaan we samen te stappen en mijn kleine zusje drinkt zelfs al witte wijn, kijken we samen naar jongens die voorbij lopen als we op het terras zitten, hebben we beide humor die voor de buitenwereld nooit als grappig gezien zal worden (neem de Fluffy grap), hebben we amper ruzie, draaien we om en om een liedje op de pc en vindt zij mijn muziek minder leuk en ik de hare, gaan we bijna altijd samen boodschappen doen, lenen we elkaars nagellak, probeer ik haar als grote zus op zijn tijd wat raad te geven, vraag ik haar om raad als ik het echt even niet weet en lachen we heel veel samen..

Kleine zusjes worden groot, maar grote zussen ook.. In een paar jaar tijd is onze zussen band zoveel sterker, gezelliger en meer waard geworden.. Nu ben ik de trotse zus, die zuinig is op der zusje en haar voor geen goud kan missen!

En volgens mij ben ik nu best een leuke grote zus ;)


Geschreven: 7:20, 3/29/2010
Link

Lentekriebels..

Op een dag als vandaag is het gevoel weer een beetje anders dan gisteren.. Ik heb lentekriebels en ik denk velen met mij.. De zon schijnt, de vogels fluiten en door de kou kun je zelfs de zonnestralen al voelen op je huid.. Een glimlach komt vandaag spontaner op gang en optimistisch gooi ik de ramen van mijn kamer open.. Eigenwijs doe ik mijn nieuwe pumps aan en zet ik een zonnebril op mijn neus..

Behalve dat de lente ons vrolijker maakt en de winterdipjes voor een groot deel weet weg te nemen, komen er ook weer andere kriebels en lentedingetjes om de hoek.. Ontkennen heeft geen zin, want iedereen doet er aan mee, dus ik ook..
De tijd om elkaar aan te kruipen om het warm te krijgen, gaat over in de tijd van flirten.. De tijd dat ons hart weer wat sneller gaat kloppen, de verliefdheid weer aanwakkert en we uitkijken naar wat warmte.. De dikke sjalen ruilen we in voor luchtige kleding met meer kleur.. Onze witte gezichten krijgen weer wat meer kleur en onze rode koude neuzen verdwijnen.. De tolerantie, welke afhangt van ons humeur, verhoogt weer.. De bloemen komen langzaam weer uit de grond en de knoppen in de bomen veranderen langzaam in groene bladeren.. De -1 verruilen we voor de plus 10 en als optimist zelfs voor de + 17 en de regen mag wat minder worden want dat is typerend voor de herfst.. Het strand is weer de uitgelegen plaats om te genieten en de ugly uggs mogen de kast weer in, want de slippertjes tijd komt eraan.. De föhn is niet meer nodig, want het bevriezingsgevaar is nihil.. Op de bus wachten word weer een stuk aangenamer en de chagerijnigheid neemt af.. Het einde van het schooljaar is in zicht of de termijn naar je vakantie is niet meer zo lang.. En zo kan ik nog uren doorgaan, de lente brengt ons weer veel verandering, ookal zijn we ons er niet altijd van bewust..

Kriebelt het al?

Bij mij in elk geval wel.. Ik kijk er naar uit en ben een lentemens, het is tijd voor de zon en haar vitamine D, voor kriebels, nieuwe schoenen, vrolijkheid, licht, vogeltjes die fluiten..
Tijd voor bloemen in mijn haar en iets meer liefde voor elkaar.

Lentekriebels =)




Geschreven: 4:10, 2/23/2010
Link

Vriendschap.

Het gezegde: Liefdes komen en gaan, maar vrienden blijven altijd bestaan..
Klopt dit wel? Kunnen vriendschappen niet opbreken en er dingen gebeuren waardoor je echt niet meer op elkaar zit te wachten? Kun je elkaar gaan haten of elkaar niet meer willen zien, voorgoed? Of is vriendschap iets wat je altijd kunt oplossen? Ik ben er nog niet achter en heb nog een leven lang om erachter te komen, want echt echte vrienden, raak je die zo makkelijk kwijt? Geef je dat zo snel op? Wie weet kom ik er nog eens achter, maar nu weet ik het niet zeker.. Wat ik wel zeker weet..

In 2009 waren mijn vrienden er om me na een "verloren liefde" te vertellen dat ik heus wel weer ging lachen en genieten van het leven, namen ze me mee te shoppen om mijn gedachten te verzetten, dronken ze een nacht lang wijntjes met me om het verdriet te verdrinken. gaven ze eerlijk hun mening, zeiden ze dat ik veel beter af was, vertelden ze dat die leuke jongen in de trein toch echt met mij flirtte, werd me verteld dat er meer mannen zijn dan kerken en zeiden ze dat we er ooit nog eens hard om zouden lachen..
En nu, bijna een jaar later, blijkt dat ze helemaal gelijk hebben!
In de ochtend sta je weer lachend op en heb je zin in wat de dag van vandaag brengt, shop je weer lekker alleen omdat je dan het extra shirtje toch stiekem kunt kopen, want niemand die zegt dat je er eigenlijk geen geld voor hebt je doet het lekker toch. Drink je wijntjes, omdat je ze lekker vindt en niet omdat je iets vergeten wilt.. Geef je zelf ook weer je eerlijke mening. Weet je dat je zoveel beter af bent en dat maakt je vrolijk. Zie je heus zelf wel dat die ene leuke jongen in de trein met je flirt en sterker nog je flirt terug. Zie je echt ineens veel meer leuke mannen dan kerken, nu je het zegt, wanneer heb ik voor het laatst een kerk gezien? En lach je er samen om..

Vriendschap is dus degelijk wel belangrijk of het nou voor altijd is of voor een periode in je leven. Ik denk niet dat het relevant is om te weten dat het voorbij kan gaan.. Je kunt elkaar vertrouwen, vrolijkt elkaar op, hebt lol samen, bouwt op elkaar en helpt elkaar als het met de ene even niet zo geweldig gelukkig gaat.

Ik verander het gezegde: Liefdes kunnen gaan, maar echte vrienden blijven daarna bij, naast, voor en met je staan =)


Geschreven: 7:37, 2/7/2010
Link

Wat wij niet weten..

Wat wij als mensen niet begrijpen, interpreteren wij vaak als negatief. Probeer het maar eens na te gaan. "Zij weten niet wat ik denk, dat ik met mijn gedachten ver, heel ver weg ben en daarom even niet zo lief en geïnteresseerd als normaal ben" "Ze denken dat ik chagerijnig ben of boos of dat ik geen interesse heb in wat zij vertellen." Et voila, daar was het voorbeeld. Waarom interpreteren we het niet als verrassend, vernieuwend of als een uitdaging?

We willen elkaar begrijpen, zoeken overeenkomsten en verschillen tussen jou en mij, hem en haar, jij en jullie, ik en mij. We zouden maar wat graag willen weten wat er in de ander omgaat en zijn of haar gedrag voorspellen. Zo werkt het in de werkelijkheid niet. Dat willen wij weten, denken wij te weten, weten wij omdat we het verkeerd weten, maar wij kunnen het niet weten. Wat wij niet weten maakt ons onzeker. Elkaar begrijpen, vergroot ons gevoel van veiligheid en ow wat voelen wij ons graag veilig.

We zijn gesteld op gelijkheid, tot in de kleinste details, zowel op innerlijk als uiterlijk vlak. Maar als deze gelijkheid nog niet is vastgesteld, zijn wij mensen. Is rekening houden met, respect tonen en vriendelijkheid soms ver te zoeken.
Een ander begrijpen, kost ons moeite, een levenlang kunnen wij bezig zijn om waarheden over mensen te ontdekken en ons eigen te maken. We bekijken elkaar vanuit ons eigen perspectief.. We willen weten over de ander. Het gedrag, het uiterlijk, de mening. Alles.


Wij mensen willen weten wat wij niet weten en als wij het weten, weten wij nog niet genoeg...


®Irisfiore


Geschreven: 10:25, 1/27/2010
Link


Eenpunt - Startpagina - Kliniek - Huurwoning